| تبليغات | X |
|
همسفر عاشقان
|
امشب برات ازچی بگم از لحظه های بی کسیم
از این که هی می دویمو به همدیگه نمیرسیم
بگو برات از چی بگم ازبدیهای این زمون
از حسودای دور و ور یا گریه های بی امون
باشه نگو تا من بگم حرفهاو درد دلمو
زخم زبونی که آتیش زد همه استخونمو
بزار بگم خسته شدم از این سکوت بی صدام
از این همه در بدری از گریه های بی ریام
بزار بگم که زندگی خوب با ما تا نمی کنه
از آدمهای کاغذی هیچکی وفا نمی کنه
بزار بگم که ما دوتا غریبه های بی کسم
دلخوشی هامون اینکه برای هم همنفسیم
خیلی دوستت دارم نازنینم
سلام دوستای عزیز :
امیدوارم لحظات خوبی در این سایت بگذرونین و البته نظرات زیبا تون را از
من دریغ نکنین با تشکر داداش رئوف
دارم از تو مي نويسم که نگي دوست ندارم
از تو که با يه نگاهت زيرو رو شد روزگارم
دارم از تو مينويسم دارم از تو مينويسم دارم از تو مينويسم .
موقع نوشتنام وقت اسم گذاشتنام
کسي رو جز تو نداشتم
اسمي جز تو نميزاشتم
ببین مرگ من را در خویشمرا در اوج می خواهی تماشا کن تماشا کندر این دنیا که حتی ابر نمی گرید به حال مافقط اسمی به جا مانده از آنچه بودم و هستمگره افتاده در کارم به خود کرده گرفتارمرفیقان یک به یک رفتند مرا در خود رها کردندشگفتا از عزیزانی که هم آواز من بودند
شبیه برگ پاییزی پس ازتوقسمت بادم
خداحافظ ولی هرگزنخواهی رفت از یادم
خداحافظ واین یعنی دراندوه تومیمیرم
دراین تنهایی مطلق که می بندد به زنجیرم
وبی تولحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد
وبرف ناامیدی برسرم یکریز می بارد
چگونه بگذرم ازعشق ؟
ازدلبستگی هایم؟
چگونه می روی باآن که میدانی چه تنهایم؟
خداحافظ توای همپای شب های غزل خوانی
خداحافظ به پایان آمداین دیدارپنهانی
خداحافظ بدون توگمان کردی که می مانم؟؟؟؟؟؟؟
ای کاش تنها یکنفر هم در این دنیا مرا یاری کند
ای کاش می توانستم با کسی درد دل کنم
تا بگویم که .
من دیگر خسته تر از آنم که زندگی کنم
تا بداند غم شبها یم را....
تا بفهمد درد تن خسته و بیمارم را.........
قانون دنیا تنهایی من است............ ..
و تنهایی من قانون عشق است....
و عشق ارمغان دلدادگیست........
و این سرنوشت سادگیست...........
هرگز هرگز هرگز بی تو نمی خندم
بی تو بر دل عشقی هرگز نمی بندم ....
خدا خدا خدایا اگر به کام من جهان نگردانی
جهان بسوزانم .....
اگر خدا خدایا مرا بگریانی
من آسمانت را زغم بگریانم ......
دنیا فروغ آرزو ها که رنج و جست و جو ها
پایان تویی
تو بیا که بی تو آه سردم
که بی تو موج دردم .....
درمان تویی .....؟؟!!
حس می کنم دیگه دوستم نداری
حس میکنم زیادی وجودم
چرا به این زودی ازم بریدی
من که گل سر سبد تو بودم
حس میکنم تو این روزا نمی خوای
یه لحظه هم حتی منو ببینی
کاش می دونستم عشق دیروز من
فردا که شد تو با کی همنشینی
دوستم نداری می دونم
دوستم نداری ........
اما تو چشمات می خونم که بی قراری
خدا کنه که بر گردی تو پیشم .....
در دلم ياد تو امشب عشق داري ميکند
اشک چشمان با دلم شب زنده داري ميکند
ياد تو امشب ميان واژه هاي شعر من
اين قلم با قلب من بس راز داري ميکند
اي دريغا چشمه ي چشمان من خشکيد و تو
گريه ات بذر غمم را آبياري ميکند
هيچکي امشب به شعرم جامه ي غم را نديد
اين دلم در سينه گاهي بيقراري ميکند
با تو امشب تا خدا پر ميکشم از بيکسي
عشق در قلبم به يادت جان سپاري ميکند!
روزی که از تو جداشم روز مرگ خنده هامه
روز تنهایی دستامه
فصل سرد گریه هامه
توی اون کوچه غمگین جای پاهای تو مونده
هنوزم اون بید مجنون عکس قلبت رو پوشونده
بعد تو گریه رفیقم غم تو داده فریبم
حالا من تنها و خسته توی این شهر
یه غریبه ام....
تو با خوشحالی و امید
من و تنهایی و حسرت
تو تو باغ پر از گل
من یکی تو شهر غربت .......
بازامشب غزلی کنج دلم زندانی است
آسمان شب بی حوصله ام طوفانی است
هیچ کس تلخی لبخندمرادرک نکرد
های های دل دیوانه من پنهانیست
خدا ی من .......
خدا چقدر سخته سردرگمی .......
چقدر سخته اطرافت شلوغ باشه
ولی هیچ کسو تو این دنیا نداشته باشی
خدایا چقدر سخته آدم تو زندگیش مرتکبه یک ندانم کاری
یک اشتباه
یه اشتباه بزرگ
بشه که تا آخره عمر باید پشیمون باشه و زرج بکشه .............
چقدر سخته میانه این همه مشکلو سختی دل به یکی ببندی
که همه کسه تو باشه ولی اون تورا قبول نکنه ......
یا به تو اهمیت نده ......
خدایا چقدر سخته با همدیگه باشیمو دلامون یه جای دیگه باشه ..
خدایا چقدر سخته با زبون بهم بگه دوست دارم
ولی با دلش یه چیزه دیگه رو بخواد بگه
چقدر سخته تنها بهونه زندگی من برام بهونه های الکی بیاره
تا ازم دور باشه چقدر سخته دوست د اشته باشی فقط یه لحظه صداشو
بشنوی و اون اهمیتی بهت نده خدایا نمیدونم
دیگه با چه زبونی بهش بگم دوست دارم وقتی باور نمی کنه
فکر میکنم لالم ...... لال دارم از بی زبونی زرج میکشم
آه خدا چقدر سخته روزا و لحظه های تکراری رو بیهوده سپری کردن
آه خدای من چه کنم دیگه طاقت ندارم.....
خدایا چنین بیکس شدن در باورم نیست
خدا نکنه توام منو دوست نداری که نمی بری پیش خودت خدا فقط تو را دارم
میخوام برات از درده دلم بگم....
خدایا چرا جرات نمی کنم خودما بکشم
کاش می شد این اجازه را تو بهم میدادی خدایا فقط ازت میخوام
زندگیه بیهوده مرا ازم بگیری تا دیگه آواره و رسوا نباشم .....
خدایا آخه قراره دیگه چی بشه قراره چه جوری دوریشو تحمل کنم
اون با طعنه زدن هاش با بی اهمیتی هاش به من غیره مستقیم
میخواد بگه کاری بهش نداشته باشم میخواد دیگه دوستش نداشته باشم .....
خدایا نمی تونم
نمی تونم دوستش نداشته باشم خدایا چرا؟ عاشقا باید اینهمه زرج بکشن
خدایا چرا دلای ما آدما میرن یه جایی که نه راه برگشتن دارن
نه راهی به جلو فقط مجبور میشن بایستنو با خاطره هاشون زندگی کنن
خدایا تکلیف اونایی که عشقشونا میخوانو بدونه اون دیوانه میشن چیه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
خیلی سخته به عشقت قول داده باشی در نبودنش گریه نکنی
اونا قسم بدی که دیگه گریه نکنی
اما چقدر میشه آدم با بغضه خودش مبارزه کنه مگه دوایی برای
غم دل به جز گریه وجودداره ؟
ولی هرچی فکر میکنم میبینم که من دیگه گریه نمیکنم
فقط بعضی اوقات به جای اشک از چشمام خون جاریه آره این اشک نیست
این خونه دله که از چشمام میاد..
مرا ببخش عزیزه قلبم
چقدر سخته شبا بیادش چشامو میبندمو با خاطراتم میخوابم
چقدر سخته شبا در خیالم نوازشش میکنم که خوابش بره چقدر سخته
اون لحظه ای که به عکسش
نگاه میکنم اون موقعس که اصلا نمی دونم کی هستم و کجا هستم و ..........
خدایااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
خدا عاشقا تاوانه چه چیزی را باید پس بدن .؟؟؟؟؟
خدایا همه اینها سختن ولی سختر از اینا اینه که خودت مجبوربشی
این سختی ها رو خودت تحمل کنی
خدایا مجبورم تا آخره عمر این سختی ها رو تحمل کنم
مجبورم ...
پس کمکم کن خدای مهربون تویی
که مرا میفهمی چون توام تنهایی
امشب شب آخره که مزاحم دلت شدم............
خورشید فردا مال تو ببخش که عاشقت شدم..........
بدرقه لازم ندارم میرم عزیزترین............
نذار بمونه زیر پا قلبمو بردار از زمین...........
دوست دارم برای تو فقط یه حرف ساده بود...........
غافل از اینکه قلب من منتظر اشاره بود
رفتي و منو جا گذاشتي ميون بي كسي ها
رفتي منو سپردي به دست اطلسي ها
رفتي حالا شعرام همه اش پر از غم شده
برگ هاي دفتر من به رنگ ماتم شده
رفتي شايد نخواستي همسفرت من باشم
شايد اصلا نخواستي در به درت من باشم
رفتي شايد فكر كردي منم نامهربونم
ولي بدون عزيزم من عاشقت مي مونم
تقدیم به عزیز ترینم
سلام سلام صد تا سلام
ای خداوند مهربان؛ منم بنده ات همان بی رنگ بی رنگ.
همان عاشق زار همان که از تو، به دور افتاده بود.
همان که چشمان خود را بست زیرا باورش نمی شد این همه
محبت، توجه خا لصانه، عشق و پذیرش را.
باورش نمی شد؛ چگونه پس از آن همه سرکشی و بی اعتنایی، باز هم پذیرای اویی؟
آه خداوند مهربان
هیچ کس را نیافتم که به اندازه تو مرا بپذیرد، تا ئید کند، در آغوش گیرد،
بی اعتنا به آنکه من چه کرده ام برای او.
راستی من در قبال تو چه کرده ام؟
هیچ. میدانم هیچ.
اما تو برای من همه کار کرده ای.
ای زیبای جاودان، ای روح من، ای زندگی ابدی من، ای جاودانگی،
باز هم به درگاهت آمدم
و میدانم باز هم مرا می پذیری. باز هم نوازش می کنی.
باز هم دوستم خواهی داشت.
تقديم به آن نگاهي كه تمام هستي و دلم فداي اوست : طلايي ترين روزها ، ارزاني نگاه مهربانت و بغل بغل گل مريم پيشكش قلب مهربانت
دنيا را برايت شاد شاد و شادي را برايت دنيا دنيا ارزومندم
.:: اگر عاشق شدن پس يک گناه است دل عاشق شکستن صد گناه است ::..
منتظر ديدار تو هستم، سهل است بگويم که گرفتار تو هستم، من در پي اين حادثه غمخوار تو هستم، هر چند که دور از مني و من ز تو دورم، بر جان تو سوگند که دوستدار تو هستم
اگر دنیای ما دنیای سنگ است بدان سنگینی سنگ هم قشنگ است
اگر دنیای ما دنیای درد است بدان عاشق شدن از بحررنج است
اگر عاشق شدن پس یک گناه است دل عاشق شکستن صد گناه است
شکستم بی صدا یک بار دیگر خطا کردم من یک بار دیگر
دو چشم تو مرا از ره به در کرد شکستم توبه را یک بار دیگر
خداحافظ همين حالا، همين حالا که من تنهام
خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام
خداحافظ کمی غمگين، به ياد اون همه ترديد
به ياد آسمونی که منو از چشم تو ميديد
اگه گفتم خداحافظ نه اينکه رفتنت ساده اس
نه اينکه ميشه باور کرد دوباره آخر جاده اس
خداحافظ واسه اينکه نبندی دل به رؤيا ها
بدونی بی تو و با تو، همينه رسم اين دنيا
خداحافظ خداحافظ
همين حالا
خداحافظ
دلم برات تنگ شده.....اما من...من ميتونم اين دوري رو تحمل كنم... به فاصله ها فكر نميكنم ...... ميدوني چرا؟؟ آخه... جاي نگاهت رو نگاهم مونده.....هنوز عطر دستات رو از دستام ميتونم استشمام كنم....رد احساست روي دلم جا مونده ... ميتونم تپشهاي قلبت رو بشمارم...........چشماي بيقرارت هنوزم دارن باهام حرف ميزنن.......حالا چطور بگم تنهام؟؟چطور بگم تو نيستي؟؟چطور بگم با من نيستي؟؟آره!خودت ميدوني....ميدوني كه هميشه با مني....ميدوني كه تو،توي لحظه لحظه هاي من جاري هستي....آخه...تو،توي قلب مني...آره!تو قلب من....براي همينه كه هميشه با مني...براي همينه كه حتي يه لحظه هم ازم دور نيستي...براي همينه كه ميتونم دوريت رو تحمل كنم...آخه هر وقت دلم برات تنگ ميشه...هر وقت حس ميكنم ديگه طاقت ندارم....ديگه نميتونم تحمل كنم...دستامو ميذارم رو صورتم و يه نفس عميق ميكشم....دستامو كه بو ميكنم مست ميشم...مست از عطر ت. صداي مهربونت رو ميشنوم ...و آخر همهء اينها...به يه چيز ميرسم.....به عشق و به تو.....آره...به تو....اونوقت دلتنگيم بر طرف ميشه...اونوقت تو رو نزديكتر از هميشه حس ميكنم....اونوقت ديگه تنها نيستم
حالا من اين تنهايي رو خيلي خيلي دوسش دارم.. به اين تنهايي دل بستم...حالا ميدونم كه اين تنهايي خالي نيست...پر از ياد عشقه.. پر از اشكهاي گرم عاشقونه
دوستت دارم
عشق يعني خواستن له له زدن
عشق يعني سوختن پر پر زدن
عشق يعني جام لبريز از شراب
عشق يعني تشنگي يعني سراب
عشق يعني لايق مريم شدن
عشق يعني با خدا همدم شدن
عشق يعني لحظه هاي بي قرار
عشق يعني صبر يعني انتظار
عشق يعني از سپيده تا سحر
عشق يعني پا نهادن در خطر
عشق يعني لحظه ي ديدار يار
عشق يعني دست در دست نگار
عشق يعني ارزو يعني اميد
عشق يعني روشني يعني سپيد
عاشقی را شرط اول ناله وفریاد نیست تا کسی از جان شیرین نگذرد فرهاد نیست عاشقی مقدورهر عیاش نیست غم کشیدن صنعت نقاش نیست
اگه بگى دوستم دارى
تا آسمون پر مى گیرم
زندگى گذشتم رو، دوباره از سر مى گیرم
اگه بگى دوستم دارى
مى میرم و زنده مى شم
روشن تر از روز خدا ،خورشید تابنده مى شم
اگه بگى به غیر من
کسى تو دنیا ندارى
رو گفته هاى این و اون از ته دل پا بزارى
من هم برات فدا مى شم
گریه بى صدا مى شم
اگه بگى یار منى
همدم و غمخوار منى
من هم برات یار مى شم
یار وفادار مى شم!..
از خدا پرسیدم چی دوست داری؟
گفت :سخاوت
دیوانه گفت: حماقت
غم گفت: ملامت
کوه گفت:صلابت
معشوق گفت: نگاهت
فدای تو که گفتی: رفاقت
دفتر عشـــق كه بسته شـد
.:. اینم یه شعر باحال عشقی دیگه .:.
گفتمش : دل میخری؟
گفتا چند؟
گفتمش دل مال تو تنها بخند!
خنده کرد و دل ز دستانم ربود
تا به خود باز آمدم او رفته بود
دل ز دستانش بر زمین افتاده بود
جای پایش روی دل جا مانده بود !!!
عشق را دوسیت دارم
اگه يه روز بغض گلوت رو فشرد بهت قول نميدم که مي خندومت ولي مي تونم باهات گريه کنم اگه يه روز نخواستي به حرفهام گوش بدي خبرم کن........قول مي دم که خيلي ساکت باشم اگه يه روز خواستي در بري بازم خبرم کن......قول نمي دم که ازت بخوام وايسي اما ميتونم باهات بدوم اما.....................اگه يه روز سراغم رو گرفتيو خبري نشد..........سريع به ديدنم بيا حتمآ بهت احتياج دارم
-----------------------------------------------
وقتي دلتنگ شدي به ياد بيار کسي رو که خيلي دوست داره. .وقتي نااميد شدي به ياد بيار کسي رو که تنها اميدش تويي. وقتي پر از سکوت شدي به ياد بيار کسي رو که به صدات محتاجه. وقتي دلت خواست از غصه بشکنه به ياد بيار کسي رو که توي دلت يه کلبه ساخته. وقتي چشمات تهي از تصويرم شد به ياد بيار کسي رو که حتي توي عکسش بهت لبخند ميزنه. وقتي به انگشتات نگاه کردي به ياد بيار کسي رو که دستاي ظريفش لاي انگشتات گم ميشد. وقتي شونه هات خسته شد به ياد بيار کسي رو که هق هق گريش اونها رو مي لرزوند
-------------------------------------------
خیلی سخت است وقتی همه کنارت باشند و باز احساس تنهایی کنی. وقتی عاشق باشی و هیچ کس از دل عاشقت باخبر نباشد . وقتی لبخند می زنی و توی دل گریانی . وقتی تو خبر داری و هیچ کس نمی داند . وقتی به زبان دیگران حرف می زنی ولی کسی نمی فهمد . وقتی فریاد می زنی و کسی صدایت را نمی شنود . وقتی تمام درها به رویت بسته است... آن گاه دستهایت را به سوی آسمان بلند می کنی و از اعماق قلب تنها و عاشق و گریانت بانگ برمی آوری که: « ای خدای بزرگ دوستت دارم!» و حس می کنی که دیگر تنها نخواهی ماند.
----------------------------------------------
شاگردی از استادش پرسيد: عشق چست؟ استاد در جواب گفت: به گندم زار برو و پر خوشه ترين شاخه را بياور. اما در هنگام عبور از گندم زار، به ياد داشته باش که نمی توانی به عقب برگردی تا خوشه ای بچينی! شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتی طولانی برگشت. استاد پرسيد: چه آوردی؟ و شاگرد با حسرت جواب داد: هيچ! هر چه جلو ميرفتم، خوشه های پر پشت تر ميديدم و به اميد پيدا کردن پرپشت ترين، تا انتهای گندم زار رفتم . استاد گفت: عشق يعنی همين! شاگرد پرسيد: پس ازدواج چيست؟ استاد به سخن آمد که : به جنگل برو و بلندترين درخت را بياور. اما به ياد داشته باش که باز هم نمی توانی به عقب برگردی! شاگرد رفت و پس از مدت کوتاهی با درختی برگشت . استاد پرسيد که شاگرد را چه شد و او در جواب گفت: به جنگل رفتم و اولين درخت بلندی را که ديدم، انتخاب کردم. ترسيدم که اگر جلو بروم، باز هم دست خالی برگردم. همين!!
قطره
مثل يک قطره باران اشک اين عاشق ويران
افتد از گوشه چشمش آب پاک آن دو چشمش
تا رسد آن قطره کوچک زمين بگذرد عمرش کمی پر نال کين
عمر کوتاهش همی پر ارزش است چون که از جايی عميق و دور آمدست
قطره ميداند که دل پر زغم است چاره دردش همان يک قطره است
راه را طی کرده قطره تا زمين خواست بوسه از لب قطره زمين
ناگهان آن صدای پر مهيب آن صدای بوسه اين دو غريب
خبر از گريه آن عاشق داد غافل از اين، قطره را بر باد داد
حال ديگر قطره هم بی اثر است سيل آمده باز هم بی ثمر است
چند ساليست در هوس آن قطره ام هوس آن قطره پاک زلال کوچکم
چشم من چشم انتظار قطره است ياد آن قطره هميشه با من است
در دادگاه عشق ... قسمم قلبم بود وكيلم دلم و حضار جمعي از عاشقان و دلسوختگان. قاضي نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام كرد و پس محكوم شدم به تنهايي و مرگ . كنار چوبه ي دار از من خواستند تا آخرين خواسته ام را بگويم و ومن گفتم به تو بگويند ... دوستت دارم
دوستای عزیزم
از اینکه مطالب کم است از همتون معذرت می خوام
به همین زودی ها مطالب زیبایی براتون می زارم
منو با نظراتون راهنمایی کنید
دوستت دارم اونی که خودش می دونه
خیلی بی معرفتین...دیگه نظر نمیدین؟؟؟
چقدر سخته تو چشماي کسي که تمام عشقت رو ازت دزديد
و به جاش يه زخم هميشگي رو به قلبت هديه داد زل بزني و
به جاي اينکه لبريز کينه و نفرت شي ، حس کني هنوزم دوسش داري
چقدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به ديواري تکيه بدي که يه بار زير آوار غرورش
همه وجودت له شده....
چقدر سخته تو خيالت ساعتها باهاش حرف بزني
اما وقتي ديديش هيچ چيزي جز سلام نتوني بگي....
چقدر سخته وقتي
پشتت بهشه دونه هاي اشک گونه هاتو خيس کنه اما مجبور باشي بخندي
تا نفهمه هنوزم دوسش داري.......
چقدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ ديگري ببيني
و هزار بار تو خودت بشکني و اون وقت آروم زير لب بگي :
گل من باغچه نو مبارک
شیرین گل عزیزم با تمام وجود دوستت دارم و از این راه دور می بوسمت
دنیا را بد ساخته اند . کسی را که دوست داری تو را دوست نمی دارد .
کسی که تو را دوست دارد تو او را دوست نمی داری
.اما کسی که هم تو دوستش داری و هم او تو را دوست دارد .
به رسم و آیین عشق به هم نخواهید رسید و این رنج است .
زندگی یعنی این ..........................
دوستی یک حادثه و جدائی یک قانون است . پس بیائید حادثه ساز و قانون شکن باشیم
خيلي سخته عزيز ترين كست بخواد فراموشش كني...
خيلي سخته كه سالگرد آشنايي با عشقت رو تنهايي جشن بگيري...
خيلي سخته كه روز تولدت رو همه بهت تبريك بگن جز اون كه به خاطرش زنده اي...
خيلي سخته غرورت رو به خاطر يه نفر بشكني بعد بفهمي دوستت نداره...
خيلي سخته همه چيزت رو به خاطر يه نفر از دست بدي اما اون بگه...
ديگه نمي خوامت
با هیاهوی نگاهت اشنا کردی مرا
همدم فریادهای بی صدا کردی مرا
یک شب از ان سوی باران امدی همچون نسیم
یک شب هم عاقبت با غم رها کردی مرا
نشدم با چشمانت هم صحبت ولی
عاقبت از چشمانت هم جداکردی مرا
من مي رم ولي باز تو بدون هميشه ياد تو از خاطر من فراموش نميشه
گل من خوب مي دوني بي تو تك و تنهام عزيزم ، اگه تو نباشي ميميرم...
نامه رو تا تهش بخون گريه نكن، طاقت بيار
نامه رو خط خطي نكن يه جمله رَم دووم بيار
باور نكن يه بي وفام، نامه ميزارم و مي رم، نه
قسمت زندگيم اينه چيكار كنم مسافرم
سهم من از تو دوريه تو لحظه هاي بي كسيم
قشنگيه قسمت ماست كه ما به هم نميرسيم
هميشه زنده ميمونه با ياد تو ترانه هام ، منو ببخش اگه بازم اشكام چكيد رو نامه هام
ديگه تموم شد فرصتم خاطره هام پيشت باشه ، تموم خاطرات خوش خدا نگهدارت باشه...
دوستت دارم
من برات دعا مي کنم دعا مي کنم که:
هیچ گاه چشمهاي کهربايي تو را در انحصار قطره هاي اشک نبينم
دعا مي کنم که لبانت را فقط درغنچهاي لبخند ببينم
دعا مي کنم دستانت که وسعت آسمان و پاکي دريا
و بوي بهار را داردهميشه از حرارت عشق گرم باشد
من برايت دعا مي کنم که گلهاي وجود نازنينت
هيچ گاه پژمرده نشوند براي شاپرکهاي باغچه خانه ات
دعا مي کنم که بالهايشان هرگز محتاج مرهم نباشند
من براي خورشيد آسمان زندگيت دعا مي کنم که هيچ گاه غروب نکند
من برات دعا می کنم که...!؟
خدا جونم ازت ممنونم به خاطر همه چیزایی که بهم دادی و ندادی این روزا تنها امیدم تویی
دوست دارم مهربون
گفتی که به احترام دل باران باش
باران شدم و به روی گل باریدم
گفتی که ببوس روی نیلوفر را
از عشق تو گونه های او بوسیدم
گفتی که ستاره شو دلی روشن کن
من همچو گل ستاره ها تابیدم
گفتی که برای باغ دل پیچک باش
بر یاسمن نگاه تو پیچیدم
گفتی که برای لحظه ای دریا باش
دریا شدم و تو را به ساحل دیدم
گفتی که بیا و لحظه ای مجنون باش
مجنون شدم و زدوریت نالیدم
عميق ترين درد در زندگی مردن نيست،بلکه نداشتن کسی است که الفباي دوست داشتن را برايت تکرار کند،و تو از اون رسم محبت بياموزی
عشق بين دو نفر اين نيست كه هر دو زير باران خيس شوند عشق آن است كه يكي چتر شود براي ديگر... و ديگري هيچگاه نفهمد كه چرا خيس نشود
دنیــــا...
باز آمــدی تــو بــر ســر راهم
آی عشــق می کنی دوبــاره گمراهم
دریــاب من جوانی را به ســر کردم
تنــها از دیــار خــود سفــر کــردم
دیــری است قــلب من از عــاشقی سیــر است
خستــه از صــدای زنجیــر است
خستــه از صــدای زنجیــر است
دریــاب اولیــن عشــق مــرا بــردی
دنیــا دم بــه دم مــرا تــو آزردی
دریــاب ســرنوشتم را بــه یــاد آور
دنیــا ســرگذشتم را نکــن بــاور
من غــریبی قصــه پــردازم
چــون غریقــی غــرقــه در رازم
گــم شــدم در غــربت دریا
بــی نشــان و بــی هــم آوازم
مــی روم شبــها بــه ســاحلها
تــا بیابــم خلــوت دل را
روی مــوج خستــه دریا
مــی نویســم اوج غمــها را
کاش او میدانست تنهایی چیست ............................
خنده هایت که چه زیبابود...
دستهایت که چه با محبت...
چه زود گذشت و نمیدانم چگونه گذشت...
ای کاش تنها می دانستم چه شد بر من،چه شد بر تو
اه که چه بیهوده می اندیشیم
صبر پایان کلمه انتظارهاست
گر از يادم رود عالم تو از يادم نخواهي رفت
به شرط آنکه گهگاهي تو هم از من کني يادی
خوشا غلطيدن و چون اشک در پاي تو افتاد
اگر روزي به رحمت بر سر خاک من استادي
خیـــا ل
بذار خیال کنم هنوز ترانه هامو میشنوی
هنوز هوامو داری و هنوز صدامو می شنوی
هنوز صدامو می شنوی
بذار خیال کنم هنوز یه لحظه از نیازتم
اگه تمومه قصه مون هنوز ترانه سازتم
بذار خیال کنم هنوز پر از تب و تاب منی
روزا به فکر دیدنم شبا پر از خواب منی
بذار خیال کنم تو دل تنگیات
غروب که میشه یاد من میفتی
تویی که قصه طلوع عشقو گفتی و دوستت دارمو نگفتی
بذار خیال کنم منم اون که دلت تنگه براش
اونی که وقتی تنهایی پر میشی از خاطره هاش
اونکه هنوز دوستش داری اونکه هنوز هم نفسه
بذار خیال کنم منم اونی که بودش بسه
اونی که بودش بسه
دوباره فال حافظ و دوباره توی فالمی
بذار خیال کنم بذار اگر چه بی خیالمی
اگر چه بی خیالمی
بذار خیال کنم تو دل تنگیات
غروب که میشه یاد من میفتی
تویی که قصه طلوع عشقو گفتی و دوستت دارم و نگفتی
تا جهان باشد نخواهم در جهان هجران عشق
عاشقم بر عشق وهرگز نشکنم پیمان عشق
مرگ من .
دربهاری روشن از امواج نور
درزمستانی غبارالود ودور
با خزانی خالی ازفریاد وشور
مرگ من روزی فرا خواهد رسید
روزی ازاین تلخ وشرین روزها
روزپوچی همچو روزان دگر
سایه ای زامروزها دیروزها
دیدگانم همچو دالانهای تار
گونه هایم همچو مرمرهای سرد
ناگهان خوابی مراخواهد ربود
اه شاید اشقانم نیمه شب
گل به روی گورغمناکم نهند
بعد من ناگه به یکسو میروند
پرده های تیره دنیای من
لیک دیگر پیکر سرد مرا
می فشارد خاک دامنگیر خاک
بی تودور ازضربه های قلب تو
قلب من میپوسد انجا زیرخاک
بعدها نام مرا باران و باد
نرم میشویند ازرخسارسنگ
گور من گمنام می ماند براه
فارغ ازافسانه های نام و ننگ
با خودم عهد بستم بار دیگر که تو را دیدم بگویم از تو دلگیرم
ولی
باز تو را دیدم و گفتم بی تو می میرم
---------------------------------------------------------------------------------
عشـق یعنـی هـمون سـلام اول
عـشق یعنـی مـایه قـوت قـلـب
عشق یعنی انفجار احساسات
عشق یعنی کم کردن فاصله ها
عشق یعنی کلید یک رابطه ای محکم
عشق یعنی در موفقیت هم شریک بودن
عشق یعنی کاری کنی که راحت پیدات کنه
عشق یعنی مثل اشرف زاده ها باهاش رفتار کنی
عشق یعنی کسی رو داشته باشی که ازت محافظت کنه
عشق یعنی وقتی باهاش قرار داری به خودت برسی
عشق یعنی یک عالمه حرف رو با یه اشاره گفتن
عشق یعنی هولش بدی تو یک مسیر درست
عشق یعنی یه بازی که تمومی نداره
عشق یعنی از هیکلش تعریف کنی
عشق یعنی من وتو ما میشویم
عشق یعنی حرفشو باور کنی
عشـق یـعنی جادوش کنی
زندگی به من آموخت که چه گونه اشک بریزم ، ولی نیا موخت که چه گونه سرازیرش کنم،
زندگی به من آموخت چه گونه دوست داشته باشم ولی نیاموخت چه گونه فراموشش کنم ،
اگر انسان زندگی را دوست داشت از بدر تولد نمی گریسد.
براي عشق تمنا كن ولي خار نشو
براي عشق قبول كن ولي غرورت را از دست نده
براي عشق گريه كن ولي به كسي نگو
براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه
براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشكن
براي عشق جون خودتو بده ولي جون كسي رو نگير
براي عشق وصال كن ولي فرار نكن
براي عشق زندگي كن ولي عاشقانه زندگي كن
براي عشق بمير ولي كسي رو نكش
براي عشق خودت باش ولي خوب باش
بي تو دلم گرفته با من نمانده حالي
با من غريبه گشتي بعد از گذشت سالي
وقتي كه سهم من شد يك انتظار كهنه
چشمم دگر ندارد اشكي به آن زلالي
عمري سوال كردم تنهايي خودم را
همواره شد جوابم آه و سكوت و لالي
حالا كه دور دورم از پرتو نگاهت
در قلب من دوباره جايت شده چه خالي
آه اي مسافر من سهم من از وجودت
يك بغض كهنه گشته باشكلكي خيالي
كاش مي توانستم بگويم چقدر دلتنگ لحظاتي هستم كه ساده از آن گذشتم
زندگي در حالي سپري مي شود كه نمي دانم آيا فردايي هست يا نه ؟
و من به اين اميد زنده ام كه يك روز به او برسم و سرود زندگي را زمزمه كنم
دلم خیلی هواتو کرده...
دارم از تنهای میشکنم...
اشکامم ازم خسته شدن...
به انتظارت خواهم ماند...
تا ابد برای همیشه
بسوی من باز خواهی گشت
پس
با همه توانم تلخی این انتظار را
تحمل میکنم...
چقدر زمونه بي وفاست نمي دونم خدا كجاست يكي بياد بهم بگه كجاي كارم اشتباست گاهي مي خوام داد بكشم اما صدام در نمياد بگم آخه خدا چرا دنيا به آخر نمي ياد
گريه کردن تا سحر کار من است. شاهد من چشم بيمار من است . فکر کردم که او يار من است. نه! فقط در فکر آزار من است. نيتش از عشق تنها خواهش است ”دوستت دارم“ دروغي فاحش است. يک شب آمد زير و رويم کرد و رفت. بغض تلخي در گلويم کرد و رفت. پايبند جستجويم کرد و رفت. عاقبت بي آبرويم کرد و رفت. اين دل ديوانه آخر جاي کيست
هر گاه دفتر محبت را ورق زدي ...هر گاه در زير پايت صداي خش خش برگ ها را احساس كردي...هر گاه ميان ستارگان اسمان تك ستاره اي خا موش ديدي ...براي يك بار در گوشه اي از ذهن نه با زبان بلكه از ته قلب بگو: يادش بخير
غروب
ابتدای غروب است و جاده پر از تنهایی
ابتدای غروب است و من آبی تر از نیلوفری در
مرداب بغض هایم می شکند
ابتدای غروب است وابتدای جاده و من می
روم .در جاده ای پر از صداقت ، با کوله باری پر
از حسرت
من در جاده ای می روم که کنار آن پیچک های
غرور سر کشیده و دروغ و ریا به آن جاده حلاوتی
دیگر بخشیده
من در جاده ای می روم که آب کنار جاده خودش
را برای وضوی ریایی من آماده ساخته
من در جاده ای می روم که مهتاب را در کنار
تیر چراغ برقها با صداقت مچاله کرده اند.
ابتدای غروب است و من می روم .می روم تا
هرگز نگویم
می روم تا دیگر به خاطر درد هایی که در
گلویم مانده بغض نکنم
من می روم تا دیگر با دیدن آینه ای به یاد
چهره زرد مادری نیفتم
من می روم تا تمام آرزوهایم را در پشت تارو پود
قرمز قالی پنهان نکنم
من می روم تا شاهد چیدن گلی سرخ از باغچه
دوستی نباشم
و من می روم تا جان دادن مرغ عشقی را به خاطر
عشق نبینم
در انتهای غروب می روم و به جرم انسان بودن می
روم
می روم تا دیگر ساده نباشم و پاکی را در مسیر
جاده نپاشم
می روم تا یک دنیا حرص باشم
پر از غبار درد باشم
من می روم تا به جای امضاء دست نوشته ای با
دست های لرزان مجبور به انگشت زدن نباشم
من می روم و چه غمگین و پر درد می روم.
من محکوم شدم به تنهایی...
کوله بارم را به دستم دادی و مرا از جزیره قلبت تبعید کردی به
دوردست ها...
آنقدر دور که هوای برگشتن به سرم نزند...
تو برای مجازات کسی که نمی دانست مرتکب کدامین گناه بود
که مجازاتی این چنین سنگین برایش رقم زد نیازی نبود وامدار
این همه فاصله شوی...
شایداین من بودم که نمی دانستم درآستان قصر پادشاهی
قلبت صادقانه دوست داشتن جرم است و گناهی بزرگ...
نترس...سرزنشت نمی کنم...نای برگشتن را هم ندارم ...
همان یک ذره نیرو و توانی را هم که داشتم خرج دلتنگی هایم
کردم...
درست است ناعادلانه مجازاتم کردی... و در کمال بی انصافی و
نهایت دلبستگی مرا از خود راندی...
اما آیا می دانستی هنوز هم تویی آن پادشاه کلبه حقیرانه
قلبم؟؟؟؟
اینم یه داستان قدیمی اما قشنگ
دختری از پسری پرسید : آیا من نیز چون ماه زیبایم ؟
پسر گفت : نه ، نیستی
دختر با نگاهی مضطرب پرسید : آیا حاضری تکه ای از قلبت را تا ابد به من بدهی ؟
پسر خندید و گفت : نه ، نمیدهم
دختر با گریه پرسید : آیا در هنگام جدایی گریه خواهی کرد ؟
پسر دوباره گفت : نه ، نمیکنم
دختر با دلی شکسته از جا بلند شد در حالی که قطره های الماس اشک چشمانش را نوازش
میکرد ، پسر اما دست دختر را گرفت ، در چشمانش خیره شد و گفت :
تو به انداره ی ماه زیبا نیستی بلکه بسیار زیباتر از آن هستی
من تمام قلبم را تا ابد به تو خواهم داد نه تکه ای کوچک از آن را
و اگر از من جدا شوی من گریه نخواهم کرد بلکه خواهم مرد
دوستای عزیزیم از اینکه یه سر به وبلاگ من زدید خیلی ممنون هستم
من رئوف رحیمی هستم و از این که افتخار دادید چند لحظه همسفرم بودین
خیلی خیلی خوشحالم
واز اینکه مطالب کم است از تمامی شما دوستان گل معذرت می خوام
انشالله به همین زودی مطالب جدید برای همه ی شما دوستانه عزیزم می ذارم
و از تون می خوام دوباره بهم سر بزنین خیلی خوشحال می شم
و در آخر میتونید نظر تون را هم در مورد این وبلاگ بفرستین
خیلی خیلی ممنون همتونا دوستت دارم
به امید روزی که همه ی عاشقا در کنار معشقونه شون زندگی را تموم کنن......
